Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Bioetyka. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Bioetyka. Pokaż wszystkie posty

środa, 10 lipca 2013

O in vitro - naukowo czy nie?

fot.: gosc.pl, istockphoto
Pod koniec czerwca Zespół ds. Bioetycznych Konferencji Episkopatu Polski wydał Komunikat w sprawie manipulacji informacjami naukowymi dotyczącymi procedury in vitro.

Dokument wpisuje się w długą i burzliwą, a często wręcz pozbawioną solidnych argumentów na temat sztucznej prokreacji. Członkowie zespołu w komunikacie zauważają pojawiające się tendencyjne informacje wskazujące na brak negatywnych konsekwencji genetycznych u osób rodzących się w wyniku procedury zapłodnienia pozaustrojowego. Bardzo często, bowiem zwolennicy sztucznego zapłodnienia, powołują się jedynie na emocje, uczucia, a nawet rozpacz par niepłodnych. Jednocześnie pragnie się ukazać argumenty przeciwne, jako nieuzasadnione, pozbawione podstaw medycznych, będące "kościółkową gadaniną". Komunikat wprost zauważa, że osoby formułujące takie tezy wprowadzają w błąd opinię publiczną. 

Jako uzasadnienie swojego stanowiska Zespół ds. Bioetycznych dołącza bibliografię, składającą się z artykułów medycznych, ukazujących wyniki badań, prowadzonych na dzieciach, poczętych za pomocą procedury in vitro. Oczywiście większość mediów pominęła milczeniem, dołączoną listę, aby znów pokazać, że Kościół nic nie może wiedzieć na ten temat, bo przecież nie jest przychodnią, pełną lekarzy. Niektóre jedynie o niej wspomniały. Przywołane artykuły zaczerpnięte zostały z różnych znanych na całym świecie czasopism medycznych, jak np. Lancet, Pediatrics, Human Reproduction, New England Journal of Medicine i inne.

środa, 22 maja 2013

Po(d)stęp w medycynie - dokąd prowadzi?

(fot.: www.wiz.pl)
Kilka dni temu, czasopismo Cell ogłosiło wyniki poszukiwań uczonych, w których został opisany identyczny proces klonowania, jaki został wykorzystany przy "stworzeniu" słynnej owieczki Dolly. Ogromną różnicą w obu przypadkach klonowania jest użycie, przy tym ostatnim komórek ludzkich, w celu czego został stworzony nowy embrion ludzkich, z którego można było następnie pobrać komórki macierzyste. 

W wyniku takiego procesu, aby osiągnąć klonowanie, zostały pobrane komórki macierzyste ze stworzonego w tym celu embrionu ludzkiego, który poprzez taką interwencję został zniszczony. Należy jasno podkreślić, że embrion ludzki, czyli człowiek w swojej początkowej fazie życia zostaje w tego typu badaniach potraktowany jedynie jako przedmiot, którego części mają posłużyć do powstania nowego życia lub do ratowania życia innego. Człowiek w jego początkowym etapie życia staje się jedynie produktem produkcji lub lekarstwem. Tego typu uprzedmiotowienie próbuje się usprawiedliwiać efektem końcowym: postępem w medycynie, leczeniem chorych itd. Pytanie: kto ma prawo decydować czyje życie jest ważniejsze od innych? Kto ma prawo zabijać, po to aby leczyć? Czym różni się moje życie od twojego, że moje jest mniej wartościowe, mniej ważne? 

Pobrana komórka z embrionu, odpowiednio zmodyfikowana i wprowadzona do oocytu (komórki jajowej), pozbawionej jądra, daje możliwość zrodzenia bliźniaka tego, od którego komórka została pobrana. 

wtorek, 21 maja 2013

Reklama eutanazji

Świat dziś zdaje się krzyczeć:
"Nie zajmuj łóżka w szpitalu,
przecież i tak już wiele nie możesz"
(fot.: wolnemedia.net)
W zachodnich mediach, a jeszcze częściej w internecie można dziś odnaleźć wiele reklam eutanazji, albo jak ich twórcy woleliby powiedzieć: "pomocy człowiekowi cierpiącemu". 

Filmiki te są identyczne, tzn. mają ten sam schemat. Przedstawiają zawsze historię jakiejś osoby, mężczyzny lub kobiety, starszej, cierpiącą na nieuleczalną chorobę w stanie terminalnym. Podkreślone zostaje cierpienie tej osoby, najczęściej wynikające z samotności, oraz jakże "bezlitosne zachowanie" urzędników, zabraniających eutanazji w niektórych krajach. Często wykorzystuje się, na jak wielkie cierpienie nie tylko fizyczne, dana osoba zostaje wystawiona, aby móc spełnić swoje pragnienie: "umrzeć godnie". Najczęściej łączy się to z wyjazdem do innego kraju, w którym eutanazja jest dozwolona. Dla naszych krajów europejskich, chyba największym centrum samobójstwa (lub zabójstwa na życzenie) jest dzisiaj Szwajcaria. 

Tak naprawdę warto się zastanowić, jaki jest prawdziwy cel osób promujących takiego typu reklamy. Czy na pewno chodzi tutaj o tak wielkie okazanie współczucia, o troskę, by osoba nie cierpiała? Bardzo często osoby propagujące tego typu filmy są zaangażowane w politykę. Czy naprawdę zależy im na okazaniu troski, na ulżeniu w cierpieniu, na trosce o chorego? Wystarczy popatrzeć na identyczne zachowanie tych samych osób w przypadku głosowań i dyskusji, dotyczących służby zdrowia w poszczególnych krajach. Wystarczy spojrzeć na stan szpitali i funkcjonowanie opieki medycznej w tych krajach, by się zapytać i samemu sobie odpowiedzieć na pytanie: na prawdę im zależy na ulżeniu drugiemu, na okazaniu drugiemu należnej troski i opieki?


wtorek, 9 kwietnia 2013

Dokument bioetyczny Episkopatu Polski

Konferencja Episkopatu Polski opublikowała nowy Dokument o wyzwaniach bioetycznych, przed którymi stoi współczesny człowiek.

Dokument jest pisany bardzo jasnym i zrozumiałym językiem, więc nie wymaga chyba większego komentarza. Zasługuje na uznanie choćby obszerne przedstawienie problemu związanego z procedurą in vitro, odnoszące się nie tylko do procedur technicznych, ale również zarysowujące sens seksualność człowieka i jej znaczenia w życiu małżeńskim pary. 

Przy okazji omawiania początków życia godne podkreślenia jest powoływanie się na prawa dziecka, dziś tak często zapominane na rzecz rzekomych praw rodziców, czyniących z dziecka przedmiot ich pragnień.

Dwa ostatnie punkty dokumentu to wołanie o zaangażowanie każdego chrześcijanina w obronę ludzkiego życia: każdego życia. Mocne i bardzo potrzebne słowa!

Oczywiście już można zapoznać się z komentarzami, jakimi to kłamstwami posłużyli się biskupi, przedstawiając procedurę in vitro. Chciałbym zauważyć, że Dokument nie napisali i nie byli konsultorami biskupi. Oni podjęli inicjatywę, aby taki dokument się pojawił. Autorami i konsultorami dokumentu przede wszystkim był Zespół Ekspertów KEP ds. Bioetycznych. Do Zespołu należą m.in.: Maciej Barczentewicz - specjalista ginekolog-położnik; Piotr Klimas - również ginekolog-położnik; Michał Królikowski - prawnik; Alina Midro - genetyk kliniczny Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku. Zresztą sam przewodniczący Zespołu, abp Henryk Hoser z wykształcenia lekarzem internistą. 

Warto skończyć z kłamstwem, że wszelkie dokumenty piszą w oparciu o własny autorytet starsi panowie, nazywani biskupami. Wszelkie dokumenty Kościoła, odwołujące się do spraw społecznych, choćby również medycznych, bazują na opiniach specjalistów zajmujących się daną dziedziną i wcale nie muszą być oni katolikami, czy chrześcijanami. Każdy kto w tej chwili mówi, że w dokumencie są zawarte kłamstwa z punktu widzenia medycznego jednocześnie pragną podważyć tytuły przyznane lekarzom, biologom i genetykom, kończącym przecież te same uczelnie, które lekarze, tak bardzo promujący in vitro.

Warto znaleźć czas i przeczytać ten cenny dokument, znajdujący się na stronie Episkopatu Polski:




wtorek, 19 lutego 2013

Dlaczego nie każda bioetyka chroni każde życie?

Na pewno sami zorientowaliśmy się nie raz, że pomimo tak bardzo zaawansowanej medycyny i genetyki, pomimo tak obszernej wiedzy lekarzy, biologów i genetyków, sprawy związane z obroną ludzkiego życia, pojęciem istoty i osoby ludzkiej, są różnie określane przez różnych lekarzy, czy profesorów. A wydawać by się mogło, że przecież, przy dzisiejszym stanie wiedzy powinna być praktycznie jednomyślność, wynikająca z faktów, które można doświadczyć i obserwować. Dlaczego zatem bioetyka jest dzielona na bioetykę laicką i bioetykę inspirowaną myślą katolicką?

Czym jest bioetyka laicka? - Jest to bioetyka nie odwołująca się w żaden sposób do kryteriów chrześcijańskiej teologii moralnej, ale opiera się jedynie na przesłankach wywodzących się z licznych prądów współczesnej filozofii. A ponieważ prądy te są liczne i różne, tzn. często różnią w rozumieniu podstawowych pojęć (np. osoby, czy istoty ludzkiej), dlatego też i bioetyka może przybrać przeróżne poglądy. Praktycznie można dziś uznać, za Michele Araminim, profesorem nauk politycznych i teologii moralnej, że bioetyka laicka to bioetyka anglosaska. Odrzuciła ona jednoznacznie jakiekolwiek stanowisko religijne, czy też metafizyczne w kwestiach bioetycznych (to takie bycie przeciwnym z zasady - nie dyskutujemy, nie bierzemy pod uwagę waszych racji - po prostu jesteśmy na nie, bo nie). Celem powszechnie dziś stosowanej bioetyki anglosaskiej stało się znalezienie rozwiązania kompromisowego w oparciu o debatę publiczną w kwestii problemów moralnych, wynikających z zastosowania współczesnych teologii w medycynie (moralnym jest to, co społeczeństwo uzna za moralne, niemoralnym to, co społeczeństwo uzna za takowe). Odrzuca się tutaj zasady moralne przedstawiane w religii, czy metafizyce, uznając je za nieuzasadnione dogmaty. Jednocześnie, o ironio, tworzy się zupełnie nowe normy, które stają się również typowymi, nowymi dogmatami: tak jest, bo tak, albo dlatego, że my tak mówimy.

Bioetyka anglosaska opiera się na metodzie zasad, opracowanych przez dwóch autorów, Beauchampa i Childressa, do których należy jeszcze dodać teorię cnoty według Hugo T. Engelhardta, amerykańskiego bioetyka. A oto zasady tej bioetyki:

środa, 23 stycznia 2013

Co mówi biologia o embrionie?

(fot.: biotechnologia.pl)
Bardzo często obrońcy aborcji sprzeciwiają się argumentom, wysuwanym przez Kościół i przeciwników aborcji i in vitro, redagując jedną odpowiedź: to wszystko jest kościółkowe, czysta, Kościelna ideologia.

Popatrzmy więc na embrion przez pryzmat biologii. Z punktu widzenia tej nauki, co możemy powiedzieć o embrionie: co się z nim dzieje.

Wiele bibliografii, mówiącej o tym, czym jest embrion, z punktu widzenia biologii i genetyki, argumenty swoje opiera na czterech przesłankach.

wtorek, 15 stycznia 2013

Czy naprawdę matka jest jedna?

(fot.: duchowy.pl)
Niedawno we Francji odbyła się manifestacja przeciwko tzw. "małżeństwu dla wszystkich". Rząd Francji zapowiada pełne zrównanie związków homoseksualnych z małżeństwami. Warto wspomnieć, że gdy we Francji wchodziła legalizacja związków partnerskich, także homoseksualnych zbyt wielu ludzi nie miało przeciwnego zdania, gdyż kwestia miała dotyczyć jedynie nazwiska i kwestii finansowych. Bardzo szybko jednak zaczęto się domagać więcej: dlaczego nie adopcja dzieci? W ten sposób działa ideologia. Małymi krokami przepycha się coraz więcej, aż większość stanie się mniejszością i normalność stanie się nietolerancyjna.

Nie o związkach homoseksualnych chcę dzisiaj pisać, ale o innej, podobnie funkcjonującej ideologii, dotyczącej zapłodnienia in vitro. Oczywiście, że przecież nasze wspaniałe rządy krajów europejskich chcą uszczęśliwić wszystkie pary małżeńskie, które nie posiadają potomstwa. Dlatego, tak jak chce się to zrobić w Polsce, dofinansujemy i zalegalizujemy sztuczne zapłodnienie parom małżeńskim, spełniającym określone wymogi. Taki początek był w wielu krajach. Szybko jednak zaczęto się domagać jeszcze więcej: dlaczego nie in vitro dla związków partnerskich, a dlaczego ma cierpieć osoba samotna z powodu braku potomstwa, bo jej się w życiu z nikim nie ułożyło, a dlaczego osoby, żyjące w związkach homoseksualnych, które przecież się kochają prawdziwą miłością, nie mogą w pełni zrealizować się, jako matki i ojcowie? W ten sposób zaczęto coraz bardziej rozszerzać i liberalizować prawo, dotyczące in vitro w wielu krajach.

No, a jeśli już chcemy zaspokoić potrzeby (czy też powiedziałbym w wielu przypadkach - zachcianki) jak największej liczby naszych obywateli, to trzeba coś zrobić z kobietami, których organizm, z różnych powodów, nie jest w stanie dopuścić do zagnieżdżenia się embrionu w macicy lub na donoszenie ciąży do porodu. Wymyślono więc nowy sposób: macierzyństwo zastępcze, matki surogatki. W ten sposób można dojść do naprawdę wielkiego absurdu: jedno dziecko może mieć nawet do 4 matek. Bogactwo czy głupota?! A nie jest to wcale przypadek nierzeczywisty, wszak na takie postępowanie zezwala prawo, np. w Belgii, Izraelu, na Węgrzech, czy też niektóre stany USA.

niedziela, 18 listopada 2012

Abp Dzięga o in vitro

Abp Andrzej Dzięga
(fot.: http://info.wiara.pl)
W związku z pojawieniem się propozycji, dotyczącej współfinansowania przez miasto dokonywania procedury in vitro, głos w sprawie zajął ordynariusz archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej, Ks. Abp Andrzej Dzięgi.

Jego słowo pasterskie zostało odczytane dziś w kościołach archidiecezji.

Zachęcam gorąco do zapoznania się z treścią listu.

Można go znaleźć na stronie archidiecezji: kliknij tutaj. 


sobota, 17 listopada 2012

Selekcja przy in vitro...

(fot.: www.deon.pl)
Zupełnie niedawno sąd w Cagliari wydał wyrok, który praktycznie, w myśl włoskiego prawa, nakazuje każdej jednostce (szpital, klinika, laboratorium) dokonującej zabiegów in vitro, dokonywania, przed przeniesieniem embrionu do macicy matki, tzw. diagnostyki przedimplantacyjnej (preimplantacyjna, PGD).

Sprawa dotyczyła skargi rodziców, których dziecko po zabiegu in vitro urodziło się chore, czego, według nich oraz opinii sądu, można było uniknąć, dokonując powyższej diagnostyki i przenosząc do łona matki inny (czyt. zdrowy embrion).

Oczywiście sama procedura in vitro niesie ze sobą ogromny sprzeciw moralny, czego składowymi są poszczególne procedury, które składają się na cały projekt in vitro. Jedną z nich jest właśnie omawiana tutaj diagnostyka preimplantacyjna.

sobota, 13 października 2012

Odszkodowanie za narodziny

(fot.: www.pro-life.org.pl)
Włoski Sąd Najwyższy, wyrokiem z 2 października b.r., nakazał wypłacenie odszkodowania w wysokości miliona euro dziecku, urodzonemu 16 lat temu z zespołem Downa, oskarżając i potępiając jednocześnie lekarza za niewykonanie odpowiednich badań, mogących postawić powyższą diagnozę. Tekst uzasadnienia wyroku jest bardzo skomplikowany, przepełniony argumentami i analizami z wielu płaszczyzn: od prawa do filozofii. 

Na powyższy wyrok swoją opinią odpowiedziało Centrum Bioetyki Uniwersytetu Katolickiego Sacro Cuore w Mediolanie. Pomijając wszelkie prawne i filozoficzne uzasadnienia wyroku, podkreśla z obawą główne przesłanie, jakie można z tej sentencji wyciągnąć: lepiej byłoby się nie urodzić, niż żyć z tą chorobą. Ludzkość dokonała okropnego kroku, w którym jakość życia, zawsze postrzegana subiektywnie, jest w stanie osłabić, a nawet odebrać człowiekowi wszelką autonomię i niezależność, pozbawiając go nawet podstawowych praw człowieka: prawa do życia.

Warto zauważyć, że nie chodzi tutaj jedynie o umożliwienie wyboru za życiem czy przeciw, czyli o możliwość aborcji lub nie. Problem jest głębszy i dotyka podstawowego pytania: czy osoba choroba, upośledzona, na przykład właśnie z zespołem Downa, jest w pełni człowiekiem, który może żyć wśród nas, czy lepiej by było, aby się wcale nie urodził. 

środa, 27 czerwca 2012

Seksedukacja = droga i pomysł lobby aborcyjnego?

Carol Everett
Carol Everett, była właścicielka czterech klinik aborcyjnych, w których aktywnie spędziła sześć lat, opowiada o kulisach i "formach marketingu" rynku aborcyjnego: czyli co zrobić, by mieć jak najwięcej klientek i jak najszybciej zarobić. Jak sama kiedyś wyznała, w tym czasie była w stanie spokojnie zarobić ponad milion dolarów rocznie. 

Pracownicy jej klinik zobowiązani byli do "sprzedawania aborcji" w takiej możliwości, w jakiej jest to tylko możliwe. Dlatego też, na każdy telefon, zrozpaczonych, często młodych dziewczyn spodziewających się dziecka, przeszkoleni pracownicy doradzali natychmiast aborcję, jako jedyny sposób na rozwiązanie problemów dziewczyny. Pozostawało jeszcze wmówić kobietom, że to ich dziecko, to nic innego, jak "kawałek tkanki", co z czasem nie stanowiło dla świetnie przeszkolonych pracowników, żadnego problemu. 

Aby jeszcze bardziej nakręcić swój marketing, stworzono tzw. seksedukację. Jej założenia w myśl aborcjonistów miały za cel osiągnięcie kilku punktów: pozbawienie młodych ich naturalnej wstydliwości; oderwanie ich od rodziców i wartości; przedstawianie siebie jako jedynych ekspertów w dziedzinie seksu; rozdawanie niskodawkowych pigułek antykoncepcyjnych, a nawet wadliwych prezerwatyw (nigdy droższe, zawsze najtańsze). 

Na efekty tak umiejętnie przeprowadzony seksedukacji długo czekać nie trzeba było w kilinikach Carol Everett. 

Na załączonym niżej filmie (niestety w języku angielskim), Carol, nawrócona dziś na obronę życia, opowiada o seksedukacji oraz opisuje przykład typowej, ukierunkowanej rozmowy pracownika takiej kliniki ze zrozpaczoną (zbyt) młodą dziewczyną, oczekującą dziecka.


Carol Everett w 1995 roku założyła grupę centrów ciąży kryzysowej, Heidi Group, nazwanej imieniem jednego z jej dzieci, które abortowała w 1973 roku.

A może warto by było, gdyby rodzice zainteresowali się od czasu do czasu, czy prowadzone w szkołach tzw. wychowanie do życia w rodzinie, uczy naprawdę tworzenia, życia i promowania rodziny, czy nie stała się jedynie kolejną formą seksedukacji.

środa, 21 marca 2012

Bezpłodność - czym jest?

fot. rodzina.wiara.pl
Bardzo łatwo dzisiaj zauważyć, że niepłodność dotyka dosyć znaczną liczbę par. Liczba ta zdaje się nieustannie powiększać, do czego przyczynia się, jak mówi jednogłośnie wielu bioetyków (m.in. M. Aramini), tzw. styl życia zachodniego.

Według definicji medycznej, poprzez niepłodność rozumie się niemożność pary do zajścia w ciążę po roku utrzymywania normalnego współżycia seksualnego, bez użycia metod antykoncepcji. Niektórzy z uczonych wydłużają ten okres nawet do dwóch lat. Wśród tych par istnieją takie, dla których niemożliwy jest w ogóle moment zapłodnienia, oraz takie, w których kobieta, z różnych przyczyn nie jest w stanie utrzymać ciąży aż do rozwiązania. Są pary, które są bezpłodne całkowicie, bądź takie, które posiadają bardzo niską płodność, ze względu na różne przyczyny przejściowe, które można leczyć.

Jeśli sięgniemy do statystyk na temat bezpłodności, znajdziemy bardzo różne ich rezultaty, można jednak powiedzieć, że średnio problem bezpłodności dotyka 12-13% par. Z czego należy zauważyć, że ok. 30% tych przypadków spowodowanych jest bezpłodnością męską, ok. 20-30% żeńską, i ok. 40-50% przypadków, to pewne zbieżność czynników męskich i żeńskich.

piątek, 9 marca 2012

Aborcja po narodzeniu?

(fot. www.rp.pl)
Pod koniec lutego tego roku, w bardzo znanym czasopiśmie medycznym "Journal of Medical Ethic" ukazał się artykuł dwojga włoskich autorów: Alberto Giubiliniego i Franceschi Minerva, pod tytułem: “After-birth abortion: why should the baby live?” (Aborcja po narodzinach: dlaczego dziecko powinno żyć?). Jak na etyków, pracujących m.in. dla uniwersytetu w Oxfordzie, stwierdzenia zawarte w swej pracy są dość mocno szokujące, co wywołało liczne debaty na powyższy temat.

Jak zawsze w takich przypadkach, Ateneum Bioetyki Uniwersytetu Katolickiego Sacro Cuore, wydało notę ustosunkowującą się do powyższych wypowiedzi.

Włoscy etycy mianowicie, w swym artykule uważają za legalne zabójstwo małych dzieci (dzieciobójstwo), posługując się pewną manipulacją językową, nazywając cały fakt "aborcją po-narodzeniu". (Warto zauważyć, że w każdym tego typu przypadku, dotyczącym szacunku wobec ludzkiego życia, zaczynało się właśnie od zmiany słów lub sformułowań tak, by brzmiało "ładniej").

piątek, 30 grudnia 2011

Częstochowa dopłaci za zabójstwa i tworzenie chorób!

(fot. www.rzeszow4u.pl)
29. grudnia Rada Miasta Częstochowy przegłosowała zapis w budżecie o dofinansowywaniu zabiegów in vitro dla mieszkańców. Prezydent Częstochowy zaproponował, by przeznaczyć na ten cel 110 tyś. zł. W projekcie budżetu zapisano to jako "Program wspierania rozwoju rodziny - metoda in vitro (dofinansowanie zabiegu)".

Tłumaczeniem na takie posunięcie jest oczywiście, jak zwykle, granie na ludzkich uczuciach. No bo przecież jest nas coraz mniej, a im mniej będzie mieszkańców, tym wyższe będą musiały być podatki, tym trudniej będzie utrzymać potrzeby mieszkańców miasta. No i oczywiście najważniejsze: należy zrozumieć i pochylić się nad rodzicami nie mogącymi posiadać potomstwa, a nie potępiać ich, jak czyni to "zacofany Kościół".

A więc pójdźmy tokiem myślenia pana Prezydenta. Należy pomóc zaludniać Częstochowę i uszczęśliwić małżeństwa bezdzietne. W jaki sposób? Pomagając im w dostępie do in vitro. Czyli do czego? Tutaj chyba szanowny pan Prezydent zapomniał sprawdzić, czym jest in vitro.

sobota, 10 grudnia 2011

Prawo do śmierci?

fot. www.biotechnologia.pl
Pod koniec listopada Włochy obiegła wiadomość, która na pewien czas poruszyła społeczeństwem: znany pisarz, dziennikarz i deputowany, Lucio Magri, popełnił samobójstwo. Nie sama śmierć jednak wywołała dyskusję, ale jej forma.

Magri popełnił samobójstwo "wspomagane medycznie": poddał się eutanazji w klinice Dignitas ("godność"!! o zgrozo!!) w Szwajcarii . Był 30. Włochem, który wybrał ten kraj na miejsce swojej śmierci, gdyż we Włoszech eutanazja jest zakazana. Ponieważ był człowiekiem publicznie znanym, jego śmierć spowodowała dyskusje. Część lewicowa (sam Magri był założycielem lewicowego "Il Manifesto") jest wręcz oburzona, że nie mógł umrzeć w swoim kraju.

Co jest rzeczą bardzo ważną do podkreślenia: nie był on nieuleczalnie chory. Trzy lata temu zmarła mu żona, przez co popadł w depresję. Doszedł do wniosku, że jego dalsze życie nie ma sensu.

sobota, 3 grudnia 2011

Wymyślono nowe lekarstwo: zabić!!!

1. grudnia, w Światowy Dzień Walki z AIDS, europosłowie przyjęli rezolucję, w której apelują do Komisji i Rady Europejskiej o zapewnienie dostępu wszystkim do prewencji wirusa HIV, wykrywania go i leczenia. 

Bardzo szczytny i chwalebny pomysł, do czasu, aż nie zapoznamy się dokładniej z zawartością rezolucji.

Europosłowie uważają bowiem, że aby zapobiegać, wykrywać i leczyć należy zapewnić szeroki i łatwy dostęp do antykoncepcji oraz umożliwić "bezpieczną i legalną" aborcję wraz z otoczeniem matki opieką poaborcyjną.

piątek, 2 grudnia 2011

Czy to już aborcja?

Aptekarze w Czechach sprzeciwiają się wolnej sprzedaży (bez recepty) środków wczesnoporonnych. Powołują się przy tym, na składaną również przez nich przysięgę Hipokratesa i żądają klauzuli sumienia. Podobna sytuacja miała miejsce u nas w Polsce na początku tego roku, gdy o klauzulę sumienia dla farmaceutów walczyła Human Life International Polska.

W Czechach chodzi dokładnie o węgierską pigułkę, która zabija płód do piątego dnia życia. Koncerny produkujące pigułki wczesnoporonne, promują tezę, że płód nie jest dzieckiem, a poczęcie nie ma miejsca, przed zagnieżdżeniem się zapłodnionego jajeczka w ściance macicy.

Zobaczmy, jak to jest z tym płodem z punktu widzenia również biologii.

poniedziałek, 28 listopada 2011

Skazany na karę śmierci!

Od pewnego czasu, zawrzało w mediach na temat kary śmierci. Czy będzie można usłyszeć w sądach polskich wyrok, jaki znajduje się w tytule? Oczywiście szybko nasuwają się pytania: czy jest to w ogóle możliwe, wprowadzić takie prawo w Polsce? Za jakie kary mógłby być wydany taki werdykt? Kto miałby tego dokonywać?

Pomijamy kwestie prawne (i polityczne) i skorzystajmy z okazji, aby przypomnieć sobie (bo przecież każdy chrześcijanin zna) naukę Kościoła co do kary śmierci.

Czy istnieje przypadek, w którym Kościół dopuściłby karę śmierci stwierdzając, że nie jest to naruszenie podstawowych praw Bożych? I tutaj padnie odpowiedź zapewne zdumiewająca wielu: tak, istnieje taka możliwość. Kościół mógłby się zgodzić na najwyższą karę, jaką jest kara śmierci.