środa, 27 czerwca 2012

Seksedukacja = droga i pomysł lobby aborcyjnego?

Carol Everett
Carol Everett, była właścicielka czterech klinik aborcyjnych, w których aktywnie spędziła sześć lat, opowiada o kulisach i "formach marketingu" rynku aborcyjnego: czyli co zrobić, by mieć jak najwięcej klientek i jak najszybciej zarobić. Jak sama kiedyś wyznała, w tym czasie była w stanie spokojnie zarobić ponad milion dolarów rocznie. 

Pracownicy jej klinik zobowiązani byli do "sprzedawania aborcji" w takiej możliwości, w jakiej jest to tylko możliwe. Dlatego też, na każdy telefon, zrozpaczonych, często młodych dziewczyn spodziewających się dziecka, przeszkoleni pracownicy doradzali natychmiast aborcję, jako jedyny sposób na rozwiązanie problemów dziewczyny. Pozostawało jeszcze wmówić kobietom, że to ich dziecko, to nic innego, jak "kawałek tkanki", co z czasem nie stanowiło dla świetnie przeszkolonych pracowników, żadnego problemu. 

Aby jeszcze bardziej nakręcić swój marketing, stworzono tzw. seksedukację. Jej założenia w myśl aborcjonistów miały za cel osiągnięcie kilku punktów: pozbawienie młodych ich naturalnej wstydliwości; oderwanie ich od rodziców i wartości; przedstawianie siebie jako jedynych ekspertów w dziedzinie seksu; rozdawanie niskodawkowych pigułek antykoncepcyjnych, a nawet wadliwych prezerwatyw (nigdy droższe, zawsze najtańsze). 

Na efekty tak umiejętnie przeprowadzony seksedukacji długo czekać nie trzeba było w kilinikach Carol Everett. 

Na załączonym niżej filmie (niestety w języku angielskim), Carol, nawrócona dziś na obronę życia, opowiada o seksedukacji oraz opisuje przykład typowej, ukierunkowanej rozmowy pracownika takiej kliniki ze zrozpaczoną (zbyt) młodą dziewczyną, oczekującą dziecka.


Carol Everett w 1995 roku założyła grupę centrów ciąży kryzysowej, Heidi Group, nazwanej imieniem jednego z jej dzieci, które abortowała w 1973 roku.

A może warto by było, gdyby rodzice zainteresowali się od czasu do czasu, czy prowadzone w szkołach tzw. wychowanie do życia w rodzinie, uczy naprawdę tworzenia, życia i promowania rodziny, czy nie stała się jedynie kolejną formą seksedukacji.

27 czerwca - św. Cyryla Aleksandryjskiego, biskupa i doktora Kościoła

św. Cyryl Aleksandryjski
(brewiarz.katolik.pl)

Urodzony w 370 roku, mocno trzymał stery Kościoła aleksandryjskiego od roku 412, aż do swojej śmierci w 444 roku. 

Z odwagą bronił prawdy katolickiej, w imieniu papieża Celestyna, przeciwko błędom Nestoriusza, który podważał Boże macierzyństwo Maryi. 

Biskup Konstantynopola, doświadczony wygnaniem i upokorzony uwięzieniem: My - pisał - ze względu na wiarę Chrystusa, jesteśmy gotowi znieść wszystko: łańcuchy, więzienie, wszelkie niedogodności życia a nawet samą śmierć. 

Podczas Soboru w Efezie (431), którego Cyryl był jednym z protagonistów, opracował autentyczną teologię wcielenia i w konsekwencji przypisał tytuł Matki Bożej Najświętszej Maryi Pannie ze względu na rolę, jaką odegrała poprzez poczęcie i zrodzenie Słowa, które stało się ciałem. Jeden jest Syn, jeden jest Pan Jezus Chrystus, zarówno przed wcieleniem, jak i po wcieleniu. Nie było bowiem jednego Syna, Logosa, zrodzonego z Ojca, oraz drugiego, zrodzonego z Najświętszej Dziewicy; wierzymy bowiem, że właśnie Ten, który jest przedwieczny, narodził się również według ciała z niewiasty. Bóg jest wieczny, narodził się z niewiasty i pozostaje z nami każdego dnia. W tej nadziei żyjemy, w tej nadziei znajdujemy drogę naszego życia.

wtorek, 26 czerwca 2012

26 czerwca - św. Josemaria Escriva de Balaguer

św. Josemaria Escriva de Balaguer
(cultura.biografieonline.it)
Święty Josemaria Escriva (1902-1975) otworzył nową drogę uświęcenia w Kościele katolickim, przypominając, że każdy człowiek może osiągnąć świętość, wypełniając swoją pracę i swoje codzienne obowiązki w duchu chrześcijańskim. Jest to możliwe, ponieważ święci nie są jakimiś super ludźmi, czy też osobami nadzwyczajnymi, których nie można by naśladować. 

Jan Paweł II powiedział: Św. Josemaría został wybrany przez Pana, by głosić powszechne powołanie do świętości i ukazywać, że codzienne życie i zwykła praca są drogą do świętości. Można powiedzieć, że był on świętym zwyczajności. W tym względzie nauczaniu świętego Josemaria możemy możemy przypisać zdanie fundamentalne: święci są tacy, jak my, święci są wśród nas.  

Nie oszukujmy się: jeśli w życiu nam się powodzi i odnosimy zwycięstwa, powinniśmy też liczyć się ze zniechęceniem i porażkami. Taka była zawsze ziemska wędrówka chrześcijanina, również tych chrześcijan, których czcimy na ołtarzach. Pamiętacie Piotra, Augustyna, Franciszka? Nigdy nie podobały mi się biografie świętych, w których naiwnie, ale też niezgodnie z doktryną przedstawia się ich bohaterskie czyny tak, jak gdyby już od łona matki zostali oni utwierdzeni w łasce. Nie. Prawdziwe biografie chrześcijańskich bohaterów są takie jak nasze życie: walczyli i wygrywali, walczyli i przegrywali. A wtedy skruszeni wracali do walki.  

Jednak walka, aby utożsamić się z Chrystusem jest zaangażowaniem trudnym i szczerym, szczęśliwym i wytrwałym. Ale jest ono przede wszystkim dziełem Ducha Świętego, Ducha Miłości, który w Jezusie Chrystusie, czyni nas dziećmi Bożymi.

poniedziałek, 25 czerwca 2012

Dlaczego coraz mniej księży i jak to zmienić...

(www.kosciol.wiara.pl)
Dzisiaj w Watykanie odbyła się konferencja prasowa, podczas której został zaprezentowany dokument Kongregacji ds. Wychowania Katolickiego i Papieskiego Dzieła Powołań Kapłańskich, zatytułowany: Wytyczne duszpasterskie w sprawie promowania powołań do kapłaństwa. 

Prezentacji dokumentu dokonał kard. Zenon Grocholewski,  prefekt Kongregacji ds. Wychowania Katolickiego. Dokument podzielony jest na trzy części. Pierwsza część dokonuje analizy obecnej sytuacji, dotyczącej zarówno powołań do posługi kapłańskiej w różnych częściach świata, jak również samego duszpasterstwa powołań. W drugiej części, w sposób syntetyczny, została przedstawiona tożsamość i posługa kapłańska, wskazując niejako cel, na który powinno być ukierunkowane rozeznawanie, podtrzymywanie i wspieranie powołania. W trzeciej części znaleźć można szereg propozycji do ożywienia duszpasterstwa powołaniowego.

Kardynał zauważył, że kluczem do lektury nowego dokumentu mogą być słowa zawarte na końcu dokumentu: troska o powołania do kapłaństwa jest stałym wyzwaniem dla Kościoła. Oznacza to, że cały Kościół ma obowiązek oferować, rozpoznawać, strzec i promować powołania do kapłaństwa. Wyzwanie to jest w sposób szczególny kierowane do wspólnot kościelnych. Liczba i jakość powołań w danych wspólnotach, jako owoców Ducha Świętego, są bowiem odpowiedzią na jakość przeżywanej wiary, na jakość świadectwa Ewangelii i przeżywanych wartości przez daną wspólnotę. Jako przykład purpurat zauważył, że choćby kraje od dawna chrześcijańskie (jak w Europie), ulegające dziś mocno indyferentyzmowi religijnemu, połączonej ze słabością świadectwa chrześcijańskiego, przeżywa obecnie stale zmniejszającą się liczbę powołań.

niedziela, 24 czerwca 2012

24 czerwca - Narodzenie św. Jana Chrzciciela

św. Jan Chrzciciel
(www.jcj.sandomierz.opoka.org.pl)
O Janie Chrzcicielu mówią nam cztery Ewangelie, Dzieje Apostolskie i historyk Józef Flawiusz. 

Sylwetka duchowa Chrzciciela związana jest z niektórymi podstawowymi wydarzeniami swego życia. 

Przede wszystkim jego chwalebne narodzenie, bardzo dokładnie opowiedziane przez Łukasza, którego główną część przedstawia nam dzisiejsza liturgia. Jest on szczególnym darem Bożym, narodzonym z podeszłej wiekiem i niepłodnej Elżbiety i z "niemej" niewiary Zachariasza. Jest on ostatnim prorokiem: A i ty, dziecię, prorokiem Najwyższego zwać się będziesz (Łk 1,76). Był napełniony Duchem Świętym już w łonie swej matki, ponieważ jego misja była całkowicie poświęcona Bogu i Mesjaszowi. 

Drugą cechę charakterystyczną jego osobowości wyznacza jego głos, potężny tak, jak starożytnych proroków, dający świadectwo bez żadnego wahania. Jak powie Jezus, Jan nie jest trzciną kołyszącą się na wietrze. 

I trzecia charakterystyka Jana, związana bezpośrednio z chrztem Jezusa. Głos Chrzciciela i jego dłoń wskazują wprost na Tego człowieka, który stoi pośród tłumu: Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata! (J 1,29). 

Przepiękny jest autoportret, który maluje: Ja nie jestem Mesjaszem. Trzeba, by On wzrastał,a ja żebym się umniejszał (por. J 3,28-30).

piątek, 22 czerwca 2012

Rok Wiary (11.10.2012 - 24.11.2013)

(press.catholica.va)
Wczoraj w Watykanie odbyła się konferencja prasowa, na której został zaprezentowany Rok Wiary (11.10.2012 - 24.11.2013). W czasie konferencji został przedstawiony kalendarz wielkich wydarzeń, które odbywać się będą w Rzymie, w ramach Roku Wiary, została również zaprezentowana strona internetowa oraz logo, które towarzyszyć będzie wszystkim wydarzeniom związanych z owym rokiem. 

Logo Roku Wiary (na zdjęciu obok) przedstawia łódź, obraz Kościoła, żeglującą na falach. Masztem jest krzyż, który podtrzymuje żagle, składające się wspólnie na monogram Chrystusa (IHS). Na tle żagli przedstawione jest słońce, w które wpisany jest monogram - jest to odniesienie do Eucharystii.

Od wczoraj jest już aktywna również wielojęzyczna strona internetowa: www.annusfidei.va. Strona zawiera i zawierać będzie informacje o wszystkich przewidzianych spotkaniach z Ojcem Świętym i o najważniejszych wydarzeniach Konferencji Biskupich, Diecezji, Ruchów i Wspólnot Kościelnych. Na razie jest ona dostępna w języku włoskim i angielskim, ale w najbliższych dniach zostanie dołączona wersja hiszpańska, francuska, niemiecka i polska. 

22 czerwca - św. Paulina z Noli, biskupa; świętych męczenników Jana Fishera, biskupa i Tomasza More'a

św. Paulin z Noli
(martyrologium.blogspot.it)
Paulin, potomek jednej z rzymskich rodzin senatorskich, znanych i bogatych, urodził się w 355 roku w Burdigala (dzisiejsze Bordeaux), gdzie jego ojciec pełnił obowiązki cesarskiego urzędnika. 

Spotkał biskupa Ambrożego z Mediolanu i młodego Augustyna z Hippony, którzy wprowadzili go na drogę wiary chrześcijańskiej. 

Podczas swej podróży do Hiszpanii poznał i poślubił Terazję. Z tego małżeństwa urodził im się syn, który niestety zmarł kilka miesięcy po swych narodzinach. 

Po odbyciu żałoby, Paulin przyjął chrzest a następnie, za zgodą żony, sprzedał swoją majętność, rozdając ubogim wpływy z tej sprzedaży; obydwoje poświęcili się całkowicie praktykowaniu ascezy chrześcijańskiej, na wzór wschodniego życia monastycznego. 

Powrócili do Katalonii, gdzie Paulin ówczesnym zwyczajem, tj. "za wolą ludu", przyjął święcenia kapłańskie. 

Następnie w Noli rozpoczął budowę sanktuarium, ale przede wszystkim martwił się o stworzenie domu pomocy dla ubogich, przystosowując ku temu pierwsze piętro klasztoru, w którym zamieszkał wraz z Terazją i kilku przyjaciółmi. 

W 409 roku został wybrany biskupem Noli, który to urząd sprawował przez ponad dwadzieścia lat z wielką gorliwością wobec wszystkich, zwłaszcza wobec ubogich. 

Zmarł w wieku 76 lat w 431 roku. 


św. Jan Fisher
(kosciol.wiara.pl)



Wybitne osobistości Kościoła i społeczeństwa angielskiego, Jan Fisher (1469-1535), biskup Rochester (1504) i Tomasz More (1478-1535), kanclerz królewski, będąc przeciwni królowi Henrykowi VIII wobec jego rozwodu i wobec jego sposobu postrzegania prymatu papieskiego, zostali zamknięci w wieży londyńskiej w Anglii. 



św. Tomasz More
(kosciol.wiara.pl)


Jan Fisher, człowiek wielkiej kultury i godności życia, 22 czerwca 1535 roku został ścięty z rozkazu samego króla przed budynkiem więzienia; Tomasz More, ojciec rodziny, za swoją wierność Kościołowi katolickiemu, 6 lipca złączył się w męczeństwie z czcigodnym prałatem, wyznając wspólnie nierozerwalność małżeństwa i jedność Kościoła.